تبليغاتX
๑ ۞ ๑ محــشر ๑ ۞ ๑ - 14- عمه دیبا

عمه دیبا چند لوزیه اومده خونه ی ما...عمه دیبا عمه ی لاس لاسیه منه هاااااااااا.... خیلی هم مهلبونه ... ولی همش با بابا دعوا می کنه... دیشب با بابا همش بولند بولند حرف میزدند... عمه دیبا می گوفت : این چه زندگیه تو دالی...؟ چلا اینقد شلخته و بی بند و بالی...؟ این دختله ی لوختی شیلین کیه...؟ چی می خواد از زندگیه تو...؟ این زهل مالیا چیه می خولی...؟ یه خولده هم به فکل آینده ی این بچه باش...! حیف اون زنت ... یه تیکه جواهل بود به خدا...! 

 

بهدشم عمه دیبا همه ی اون نوشابه های تلخ بابا لو که تو یخچال بود خالی کلد تو دسشویی... بهدشم گوفت :این دختله ی قلتی هم دیگه حق نداله پاشو بذاله تو این خونه...! مگه صاحاب نداله که هل لوز اینجاس...؟ بهد من گوفتم : نه اینا لالج هستن... باباش آدم لیلکسی هست...! بهد عمه دیبا گوفت : محشل جان شوما بولو تو اتاخت ... منو بابات چند کلمه با هم حلف دالیم...!

 

آخه من اونبال از خاله شیلین پلسیدم : خاله مامان و بابات نگلان نمی شن که شوما خونه نمیلی ...؟ خاله شیلینم خندید و گوفت: نه عسیسم ... بابای من خیلی لیلکسه... ما خانوادتا" لالج هستیم... ! من نفهمیدم لیلکس و لالج یهنی چه... ولی فکل کونم خالجکی باشه... !!!

 

من نمی تونم دلست حلف " ل" لو بگم... هل بال به جای "ل" می گم " ل"...!!! تازشم اون بال که خونه شیلا اینا بودم ، دوستاشم اونجا بودن... بهد شیلا به من گوفت : محشل نینی ... بگو " بلله " ...؟!!! منم گوفتم : بلله ...! یه دفه همشون با هم بولند بولند خندیدن...!

 

+ نوشته شده دل  یکشنبه بیست و هفتم فروردین 1385ساعت 18:53  توسط محشر باستانی  |